تاریخچه برنامه ثبت سرطان

 

تاريخچه برنامه ثبت سرطان

تاريخچه برنامه ثبت سرطان 

ثبت موارد سرطان در ايران سابقه اي طولاني دارد. اولين بار در سال 1346 موارد سرطاني در استان مازندران در يک ايستگاه تحقيقاتي ثبت گرديد و سپس به برخي استانهاي ديگر مانند خراسان بسط پيدا کرد و فعاليتهاي اين مراکز تا سال 1358 ادامه يافت.

در سال 1363 قانون"ثبت و گزارش اجباري بيماري هاي سرطاني" به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد. در سال 1365 اولين ثبت موارد سرطان در کشور بر مبناي گزارش هاي پاتولوژي اجرا شد .

در سال 1368 سازمان مبارزه با سرطان در اداره کل پيشگيري از بيماريهاي غير واگير ادغام گرديد و شبکه هاي بهداشتي درماني سرتاسر کشور به عنوان بازوهاي اجرايي برنامه ثبت سرطان قرار گرفتند و امکان دسترسي به اطلاعات سرطان در کل کشور فراهم شد.

در سال 1378 در راستاي اجراي دستور العمل نهايي ثبت سرطان ، برنامه نرم افزاري مخصوص ثبت سرطان به نام برنامه پارس ) PARS(pathology accesing & retrieval system

طراحي گشت و در سال 1379 در معاونت هاي بهداشتي مراکز دانشگاهي کشور توزيع گرديد.

در دانشگاه علوم پزشکي مشهد نيز برنامه مطابق با کشور انجام شده است.

لزوم ثبت سرطان

آنچه امروزه ثبت سرطان را الزامي ميسازد ، تغيير جايگاه بيماريهااست. انواع بيماريهاي واگير که روزگاري به عنوان اولين علل مرگ و مير به حساب مي آمدند امروزه بطور نسبي تحت کنترل در امده اند.در حاليکه بر اساس آخرين بررسيها سرطان سومين عامل مرگ در کشور و نيز در خراسان رضوي است.در چنين شرايطي برنامه ريزي کنترل سرطانها يک ضرورت بهداشتي است.

زير بناي برنامه ريزي کنترل سرطانها ( پيشگيري ، غربالگري ، درمان به موقع و خدمات تسکيني ) نظام جمع آوري ، ثبت و تحليل اطلاعات موارد جديد سرطاني است.

يک سوم از سرطانها قابل پيشگيري بوده و يک سوم ديگر نيز در صورت تشخيص به موقع قابل معالجه ميباشد.

استقرار برنامه هاي کنترل سرطان با برنامه ريزي مفيد و اولويت هاي مناسب در زمينه پيشگيري ، کشف زودرس ، درمان و تسکين حتي در جايي که منابع بسيار محدود هستند منطقي ترين روش رسيدن به طح اساسي کنترل سرطان را فراهم ميآورد.

 

 


بیماریهای غیر واگیر

محتوای مرتبط